Blog

Wat we niet deden met Oud en Nieuw

6 minutes

1. We sloegen oud en nieuw over.

We hadden een stemming gedaan. De introverts wilden liever thuisblijven. De extraverts waren bang op het verkeerde feestje te zijn. Milieuactivisten wilden geen vuurwerk. Vuurwerkfanatici wilden alleen maar vuurwerk en het liefst illegaal. De hulpverleners wilden een jaartje met hun vrienden doorbrengen en minder gewonden op de jaartelling hebben. De middenklasse wilde gezelligheid. Studenten wilden drinken. Alcoholverslaafden wilden geen verleiding. De huisdieren waren helemaal klaar met die tyfusherrie. Iedereen zat chagrijnig op de bank en besloot maar te gaan slapen. Het nieuwe jaar kwam op kousenvoeten in de nacht.

2. We staan aan de startlijn van de marathon des levens die ieder jaar weer opnieuw wordt uitgestippeld.

Jarenlang wordt zo’n parcours uitgestippeld, terwijl wij nog aan het rennen zijn. Het is een hele lange baan. Het is prima als je slaapt tussendoor, omdat de vreemdste regel van de marathon is dat niemand sneller kan zijn dan een ander. Soms geloven we daar niet in. Ik ken er een paar, die niet slapen of steeds harder werken. Een burn-out is eigenlijk uit de bocht vliegen maar je bent nooit uit de race. Sommige mensen raken in een coma en racen nog altijd mee. Sommige mensen geloven dat je aanwijzingen kunt vinden in de planeten, sterren en maan.

De wijzen van de wereld blijven maar herhalen “De weg is belangrijker dan de bestemming” en toch zijn we eigenlijk best verbaasd dat we àllemaal de eindstreep van het jaar tegelijk hebben gehaald. Daarom zeggen sommige mensen dat ze verder zijn in het leven. Alsof ze al extra rondjes hebben gelopen. Terwijl ze op de route vlak naast een brabbelende baby kunnen sprinten en niet sneller gaan.

3. We hebben geen bodem gevonden in ons glas.

We hebben zo goed gekeken. Je schonk nog wat bij toen ik last kreeg van duizeligheid. Omdat de diepte te ver was. Het smaakte goed. Volgend jaar opnieuw zoeken.

4. We zijn massaal òver een afgrond gesprongen.

We stonden met z’n allen klaar, doodsbang om in de duisternis te verdwijnen, en op het nippertje haalden we de overkant. Ieder jaar doen we het weer, alsof de naald van de platenspeler opnieuw aan de buitenrand gezet moet worden. Ieder jaar dan toch de angst: als er een valt, vallen we allemaal. Maar we hebben tot nu toe altijd nèt de overkant gehaald en we hebben het niet zo door dat zovelen lichaamsdelen missen of alsnog in de diepte zijn gestort. Want we vieren dat we massaal over een afgrond sprongen en dat is een verhaal waar iedereen vanaf moet blijven.

5. We hebben een plan opgesteld om de wereld te redden.

We waren er namelijk klaar mee, dat jij dan ging afvallen en ik eindelijk Spaans zou leren spreken. En jij hoefde niet zo nodig meer aan je cv te poetsen en zij had het niet meer nodig om haar hemelpunten binnen te halen met vrijwilligerswerk bij arme kindjes in een ander land met lekker weer.

Nee, jij zou niet afvallen maar afval rapen. Ik ging geen Spaans leren, maar stelde een gratis leermethode Nederlands samen voor asielzoekers. Jij liet je cv achterwege en organiseerde een nationale waterbesparingsactie. Zij bood haar juridische vaardigheden aan aan een organisatie in een land met lekker weer. Steevast in haar inbox: “Blijf maar daar, in plaats van twee vliegtickets kunnen we daarmee de verre tantes en ooms drie keer laten bezoeken. En wil je deze contracten controleren?”

Iemand loste honger op. Iemand anders overbevolking. En nog iemand anders kon gewoon heel mooi zingen, dus die maakte de eenzame kroeggangers blij in zijn stamcafé. Coaches raakten werkloos maar ontwikkelden samenwerkingsplatforms. Daar hadden we gewoon meer aan.

6. We schaften gekke gewoontes af omdat we ze niet meer begrepen.

Waarom was het vorig jaar nou zo moeilijk om suiker te minderen? Of om de sigaret te laten liggen? Het leek ineens zo grappig dat het vorig jaar zo lastig leek. Het was allemaal sinds die goedbedoelde grap op de oudejaarsconference van die ene komiek wiens naam me is ontschoten. Per ongeluk had ze de Waarheid des Levens eruit geflapt en werden onze ogen geopend. Plato’s grottheorie is er niets bij.

7. We deden iedereen op zelfverdediging en respect- en eigenliefdeles.

Niemand had meer zin in Freud en gendernormen. Met deze basics leek de strijd der seksen plotseling een vreemd toneelstuk. Opeens waren er veel meer vrouwen op straat na zonsondergang.

8. We besloten dat we het een jaar echt anders zouden gaan doen.

Het kenniscentrum voor vrouwenemancipatie had een hele lijst met data uitgedraaid en besloot het eens om te draaien. 20% van de ministers vrouw? Dit jaar 80%. Hoogopgeleide linkse rakkers raakten door het dolle en besloten dat hele ‘nationalisme’ ook maar aan te pakken. 10% werknemers van immigratieachtergrond, eerste- of tweedegraads? Yes, omkeren maar. Het was erg confronterend voor iedereen. Hitlijsten, verkoopcijfers, alles ging overhoop. De meeste last ondervonden de linkse rakkers die persoonlijk toch wel meer verschil merkten dan ze hadden gehoopt.

Beeld: Photo by Kimson Doan on Unsplash

Ik bleef je maar tegenkomen, 'moeten we dat niet vragen?'
The power of jealousy
1 reader already likes this, how about you?

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply